:: wikimiki.org ::
| Ryszard Strzelecki |
Ryszard StrzeleckiRyszard Strzelecki (31 stycznia 1907 w Warszawie - 10 stycznia 1988 w Warszawie), działacz państwowy w okresie PRL, inżynier mechanik.
Pochodził z rodziny robotniczej. Był wieloletnim działaczem PZPR i wcześniej PPR (od 1942), należał do władz obu partii, 1945-1948 zastępca członka Komitetu Centralnego PPR, 1948 członek Biura Organizacyjnego PPR, 1948-1971 członek KC PZPR, 1964 zastępca członka Biura Politycznego KC, 1964-1970 członek Biura Politycznego KC, 1960-1970 sekretarz KC. Pełnił także funkcje kierownicze w organizacjach lokalnych - 1945-1946 II sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach, 1946-1948 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PPR w Krakowie, 1948-1950 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR ponownie w Katowicach. 1945 był także zastępcą kierownika Wydziału Organizacyjnego KC PPR.
Przed wojną pracował jako robotnik metalowiec, działał w organizacjach związkowych; podczas okupacji w konspiracji (Gwardia Ludowa i Armia Ludowa). 1950-1951 podsekretarz stanu (wiceminister) w Ministerstwie Komunikacji, 1951 (luty-wrzesień) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kolei; 1951-1957 minister kolei, 1957 minister transportu drogowego i lotniczego, 1957-1960 minister komunikacji.
1961-1972 był członkiem Rady Państwa. Wieloletni poseł na Sejm, wcześniej także do KRN i na Sejm Ustawodawczy - 1945-1956 i 1961-1972; 1961-1965 przewodniczący Komisji Mandatowo-Regulaminowej w Sejmie III kadencji.
1968-1971 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. w 1969 został odznaczony orderem Budowniczych Polski Ludowej.
Strzelecki Ryszard
Strzelecki Ryszard
31 stycznia
- imieniny: Cyrus, Euzebiusz, Jan, Ksawery, Ludwik, Marceli, Marcelin, Marcelina, Piotr, Rościgniew, Smysława i Spycigniew
- Nauru - Święto Niepodległości
- Celtowie - wigilia Imbolc
- 36 p.n.e. - Antonia Młodsza, cesarzowa rzymska (zm. 37)
- 1543 - Tokugawa Ieyasu, japoński szogun (zm. 1616)
- 1797 - Franz Schubert, austriacki kompozytor (zm. 1828)
- 1884 - Theodor Heuss, niemiecki polityk (zm. 1963)
- 1892 - Stanisław Sedlaczek, polski pedagog, harcmistrz (zm. 1941)
- 1895 - Stanisław Młodożeniec, polski poeta, współtwórca futuryzmu (zm. 1959)
- 1902 - Alva Myrdal, szwedzka dyplomatka, socjolog (zm. 1986)
- 1904 - Francesco Minerva, włoski arcybiskup (zm. 2004)
- 1907 - Ryszard Strzelecki, polski działacz państwowy okresu PRL (zm. 1988)
- 1929 - Rudolf Mößbauer, niemiecki fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki
- 1935 - Kenzaburo Oe, japoński prozaik i eseista
- 1936 - Konrad Tott, polski działacz państwowy
- 1937 - Philip Glass, amerykański kompozytor
- 1938 - Beatrix, królowa Holandii
- 1956 - John Lydon, (Johnny Rotten), brytyjski wokalista (Sex Pistols)
- 1976 - Traianos Dellas, grecki piłkarz
- 1888 - Jan Bosko, święty, duchowny włoski, założyciel zgromadzenia salezjanów i salezjanek (ur. 1815)
- 1923 - Eligiusz Niewiadomski, polski malarz, zwolennik endecki, który zastrzelił prezydenta Gabriela Narutowicza (ur. 1869)
- 1924 - Kurt von Bardeleben, niemiecki mistrz szachowy (ur. 1861)
- 1933 - John Galsworthy, angielski powieściopisarz (ur. 1867)
- 1944 - Stefania Sempołowska, polska pisarka, pedagog (ur. 1869)
- 1973 - Ragnar Frisch, norweski ekonomista (ur. 1895)
- 1985 - Józef Mackiewicz, polski pisarz i publicysta (ur. 1902)
- 1988 - Al Laney, amerykański dziennikarz sportowy (ur. 1895)
- 1991 - Mieczysław Voit, polski aktor (ur. 1928)
- 1995 - George Stibitz, amerykański matematyk i fizyk (ur. 1904)
- 1998 - Karol Stryja, polski dyrygent i pedagog (ur. 1915)
- 2001 - Gordon Rupert Dickson, kanadyjski pisarz science-fiction (ur. 1923)
- 2004 - Eleanor Holm, amerykańska pływaczka (ur. 1913)
- 1915 - W Niemczech wprowadzono racjonowanie sprzedaży chleba i mąki.
- 1924 - Przyjęto konstytucję ZSRR.
- 1927 - Zaprzestała działalności Aliancka Komisja Kontroli. Zniesiono kontrolę nad gospodarką Niemiec.
- 1943 - Po klęsce pod Stalingradem Friedrich Paulus poddał się dowódcy 64. Armii generałowi Szumiłowowi.
- 1953 - Brytyjski prom Princess Victoria zatonął na Morzu Irlandzkim, pochłaniając 128 ofiar.
- 1958 - Amerykanie wysłali w przestrzeń własnego satelitę – Explorer 1.
- 1962 - Kuba została usunięta z Organizacji Państw Amerykańskich.
- 1968 - Australia przyznała niepodległość Nauru.
stycznia 31
ko:1월 31일
ja:1月31日
simple:January 31
1907
- 1907
ko:1907년
ms:1907
ja:1907年
simple:1907
th:พ.ศ. 2450
10 stycznia
- imieniny: Agaton, Danuta, Dobrosław, Grzegorz, Jan, Kolombina, Mojmir, Nikanor, Paweł i Wilhelm
- Benin - Święto Suwerenności Ludowej
- 1834 - John Acton, angielski polityk i historyk (zm. 1902)
- 1856 - Antoni Karbowiak, polski pedagog, historyk oświaty i wychowania (zm. 1919)
- 1874 - Herbert Hoover, amerykański polityk, 31. prezydent USA (zm. 1964)
- 1892 - Melchior Wańkowicz, polski publicysta i pisarz (zm. 1974)
- 1908 - Hilary Chełchowski, polski działacz państwowy okresu PRL (zm. 1983)
- 1913 - Gustáv Husák, słowacki polityk (zm. 1991)
- 1916 - Sune Bergstroem, szwedzki biochemik, laureat Nagrody Nobla (zm. 2004)
- 1927 - Otto Stich, szwajcarski polityk
- 1934 - Leonid Krawczuk, ukraiński polityk
- 1935 - Herb Andress, niemiecki aktor (zm. 2004)
- 1936 - Stephen Ambrose, amerykański historyk (zm. 2002)
- 1936 - Robert Woodrow Wilson, amerykański fizyk
- 1938 - Donald Ervin Knuth, amerykański matematyk i informatyk
- 1944 - Mieczysław Kosz, polski pianista jazzowy (zm. 1973)
- 1945 - Rod Stewart, brytyjski piosenkarz
- 1946 - Robert Gadocha, polski piłkarz
- 1946 - Andrzej Łuczeńczyk, polski pisarz (zm. 1991)
- 1951 - Wiktor Zborowski, polski aktor
- 1959 - Jan Plata-Przechlewski, polski polonista i twórca komiksów
- 1971 - Francisco Filho, brazylijski karateka, zawodnik K-1
- 1976 - Tomasz Bagiński, polski malarz i grafik komputerowy
- 1055 - Brzetysław I, książę Czech (ur. 1002/05)
- 1778 - Carl von Linné (Karol Linneusz), szwedzki przyrodnik (ur. 1707)
- 1833 - Adrien-Marie Legendre, francuski matematyk (ur. 1752)
- 1862 - Samuel Colt, amerykański wynalazca, twórca rewolweru bębenkowego (ur. 1814)
- 1917 - Buffalo Bill (właśc. William F. Cody), twórca i główny bohater objazdowego widowiska o Dzikim Zachodzie (ur. 1846)
- 1919 - Antoni Wiwulski, polski architekt i rzeźbiarz (ur. 1877)
- 1951 - Sinclair Lewis, amerykański pisarz, laureat Nagrody Nobla (ur. 1885)
- 1957 - Gabriela Mistral, chilijska poetka, laureatka Nagrody Nobla (ur. 1889)
- 1963 - Tadeusz Szeligowski, polski kompozytor (ur. 1896)
- 1970 - Paweł Bielajew, radziecki kosmonauta (ur. 1925)
- 1971 - Gabrielle Chanel, (Coco), francuska projektantka mody (ur. 1883)
- 1986 - Jaroslav Seifert, czeski poeta, laureat Nagrody Nobla (ur. 1901)
- 1988 - Ryszard Strzelecki, polski działacz państwowy okresu PRL (ur. 1907)
- 2004 - Alexandra Ripley, amerykańska pisarka (ur. 1934)
- 2004 - Michał Wołosewicz, polski poeta mieszkający na Białorusi (ur. 1925)
- 2004 - Kazimierz Zieliński, polski neurobiolog (ur. 1929)
- 1968 - Studenci przeprowadzili demonstrację pod pomnikiem Adama Mickiewicza w Warszawie przeciwko zdjęciu przez cenzurę spektaklu "Dziady" w reżyserii Kazimierza Dejmka.
- 49 p.n.e. - Juliusz Cezar przekroczył Rubikon, czym wywołał wojnę domową.
- 1863 - W Londynie otwarto pierwszą na świecie linię metra.
- 1912 - W Nowym Jorku odbył się lot próbny pierwszego wodnopłatowca.
- 1920 - Wszedł w życie traktat wersalski.
- 1929 - Debiut Tintina, bohatera komiksu Hergé - "The Adventures of Tintin".
- 1943 - Pod Stalingradem Armia Czerwona rozpoczęła decydujące uderzenie na znajdujące się w okrążeniu wojska niemieckie (Operacja "Pierścień").
- 1964 - Po antyamerykańskich zamieszkach dzień wcześniej Panama zerwała stosunki dyplomatyczne z USA.
- 1979 - Kambodża zmieniła nazwę na Ludowa Republika Kampuczy.
- 1994 - Podczas szczytu NATO w Brukseli został przyjęty program "Partnerstwo dla Pokoju".
- 2000 - America Online kupiła Time Warner.
styczeń 10
ko:1월 10일
ja:1月10日
simple:January 10
th:10 มกราคม
1988
- 1988
als:1988
ko:1988년
ja:1988年
nb:1988
simple:1988
th:พ.ศ. 2531
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) - partia komunistyczna, w okresie od 1945 do 1989 często nazywana po prostu Partią, która powstała na zjeździe zjednoczeniowym Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej w dniach 15-21 grudnia 1948 roku. Było to możliwe dzięki usunięciu z PPS działaczy sprzeciwiających się zjednoczeniu (a właściwie wchłonięciu przez komunistów), a także tych członków PPR, których oskarżono o "odchylenie prawicowo-nacjonalistyczne". Ocenia się, że ponad 25% socjalistów zostało odsuniętych na "tor boczny" lub usuniętych z życia politycznego.
Do roku 1989 PZPR miała charakter partii państwowej, która sprawowała całą władzę (poprawka do konstytucji z roku 1976 mówiła o "przewodniej sile narodu") oraz kontrolowała zbiurokratyzowaną gospodarkę nakazowo-rozdzielczą. Głównym celem było stworzenie społeczeństwa socjalistycznego oraz budowa komunizmu na całym świecie. Partia była zorganizowana na zasadzie centralizmu demokratycznego, który w teorii zakładał demokratyczne wyłanianie władz, podejmowanie decyzji i kierowanie jej działalnością. W rzeczywistości najważniejszą rolę odgrywał Komitet Centralny, jego Biuro Polityczne oraz Sekretariat. To właśnie te władze decydowały o polityce oraz składzie personalnym głównych organów, choć według statutu zadanie to spoczywało na członkach zjazdu, który odbywał się co pięć-sześć lat. W przerwie pomiędzy nimi odbywały się konferencje partyjne komitetów wojewódzkich, powiatowych, gminnych i zakładowych.
Najmniejszą jednostką organizacyjną PZPR była Podstawowa Organizacja Partyjna (POP), która istniała w zakładach pracy, uczelniach, instytucjach kulturalnych itd. Główną rolę w PZPR odgrywały osoby zawodowo zajmujące się polityką, czyli tzw. "aktyw partyjny", który tworzyły osoby rekomendowane do kierowania głównymi instytucjami państwowymi, organizacjami społecznymi, związkami zawodowymi. W szczytowym momencie rozwoju PZPR (koniec lat 70.) liczyła ona ponad 350 tysięcy osób. Ponieważ Biuro Polityczne KC, Sekretariat oraz komitety wojewódzkie decydowały o obsadzie kluczowych stanowisk w gwałtownym tempie rozwijała się nomenklatura.
Po zmianie systemu rządów na demokratyczne, PZPR rozwiązała się 29 stycznia 1990 roku. Część delegatów na ostatnim kongresie założyła dwie partie socjaldemokratyczne: Socjaldemokrację Rzeczypospolitej Polskiej, oraz Unię Socjaldemokratyczną Rzeczypospolitej Polskiej (USdRP), która zmieniła nazwę na Polską Unię Socjaldemokratyczną).
Przywódcy i działacze PZPR
Polską Unię Socjaldemokratyczną modlącego się z różańcem]]
Do roku 1954 na czele partii stał Przewodniczący Komitetu Centralnego
- sekretarz generalny Bolesław Bierut (22 grudnia 1948 - 12 marca 1956)
- I sekretarz Edward Ochab (20 marca 1956 - 21 października 1956)
- I sekretarz Władysław Gomułka (21 października 1956 - 20 grudnia 1970)
- I sekretarz Edward Gierek (20 grudnia 1970 - 6 września 1980)
- I sekretarz Stanisław Kania (6 września 1980 - 18 października 1981)
- I sekretarz Wojciech Jaruzelski (18 października 1981 - 29 lipca 1989)
- I sekretarz Mieczysław Rakowski (29 lipca 1989 - 30 stycznia 1990)
Do najbardziej znanych działaczy PZPR należeli ponadto: Jerzy Albrecht, Edward Babiuch, Kazimierz Barcikowski, Jakub Berman, Józef Cyrankiewicz, Zdzisław Grudzień, Piotr Jaroszewicz, Bolesław Jaszczuk, Stefan Jędrychowski, Zenon Kliszko, Stanisław Kociołek, Jerzy Łukasiewicz, Franciszek Mazur, Zbigniew Messner, Hilary Minc, Mieczysław Moczar, Kazimierz Morawski, Zenon Nowak, Stefan Olszowski, Józef Pińkowski, Stanisław Radkiewicz, Ignacy Loga-Sowiński, Ryszard Strzelecki, Józef Tejchma, Roman Zambrowski i Aleksander Zawadzki.
Zjazdy PZPR
Aleksander Zawadzki
- I Zjazd w dniach 15 - 22 grudnia 1948 roku
- II Zjazd w dniach 10 - 17 marca 1954 roku
- III Zjazd w dniach 10 - 19 marca 1959 roku
- IV Zjazd w dniach 15 - 20 czerwca 1964 roku
- V Zjazd w dniach 11 - 16 listopada 1968 roku
- VI Zjazd w dniach 6 - 11 listopada 1971 roku
- VII Zjazd w dniach 8 - 12 grudnia 1975 roku
- VIII Zjazd w dniach 11 - 15 lutego 1980 roku
- IX Nadzwyczajny Zjazd w dniach 14 - 20 lipca 1981 roku
- X Zjazd w dniach 29 czerwca - 3 lipca 1986 roku
- XI Zjazd w dniach 27 - 30 stycznia 1990 roku (ostatni)
Kategoria:Polskie partie i ugrupowania
Kategoria:PRL
1942
- 1942
ko:1942년
ms:1942
ja:1942年
simple:1942
th:พ.ศ. 2485
1945
- 1945
ko:1945년
ms:1945
ja:1945年
simple:1945
th:พ.ศ. 2488
1948
- 1948
als:1948
ko:1948년
ms:1948
ja:1948年
simple:1948
th:พ.ศ. 2491
1971
- 1971
als:1971
ko:1971년
ja:1971年
simple:1971
th:พ.ศ. 2514
1964
- 1964
ko:1964년
ja:1964年
simple:1964
th:พ.ศ. 2507
1960
- 1960
ko:1960년
ja:1960年
simple:1960
th:พ.ศ. 2503
1945
- 1945
ko:1945년
ms:1945
ja:1945年
simple:1945
th:พ.ศ. 2488
1946
- 1946
ko:1946년
ms:1946
ja:1946年
simple:1946
th:พ.ศ. 2489
1946
- 1946
ko:1946년
ms:1946
ja:1946年
simple:1946
th:พ.ศ. 2489
Kraków
Kraków – miasto w południowej części Polski nad Wisłą. Dawna stolica kraju, obecnie miasto na prawach powiatu (powiat krakowski grodzki), siedziba władz województwa małopolskiego.
Miasto leży na styku kilku krain geograficznych: Bramy Krakowskiej, Kotliny Sandomierskiej, Kotliny Oświęcimskiej i Pogórza Zachodniobeskidzkiego. Wydłużoną równoleżnikowo oś miasta stanowi
dolina Wisły. Sieć rzeczną tworzą Wisła i jej dopływy: Wilga (prawy), Rudawa, Białucha, Dłubnia i in. (lewe).
Pełnione funkcje: administracyjna, kulturalna, edukacyjna, przemysłowa, usługowa, turystyczna i in. Węzeł drogowy i kolejowy, w pobliżu port lotniczy o znaczeniu międzynarodowym (Balice).
Etymologia nazwy
Według legendy zapisanej przez Kadłubka nazwa Krakowa pochodzi od imienia księcia Kraka. Bardzo prawdopodobne jest pochodzenie tej nazwy od Celtów, zaludniających te okolice, których osadnictwo jest poświadczone archeologicznie oraz przez źródła rzymskie i inne. Brzmiałoby owo imię wówczas Carragh lub podobnie. W czeskich legendach również występuje bohater Krok. W innych źródłach podaje się, że nazwa pochodzi od Kruka, czyli osoby o ptasim imieniu, często występującym w książęcych rodzinach słowiańskich.
Historia
Wiele hipotez wskazuje na to że Kraków jest umiejscowiony na antycznej mapie Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142- 147 naszej ery [http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Periods/Roman/_Texts/Ptolemy/2/10/limited.html]. Krakowem miałaby być osada Carrodunum, co wynika z położenia wśród innych zidentyfikowanych już miejscowości południowej Polski.
Najstarszy ośrodek osadniczy znajdował się m.in. na obronnym Wzgórzu Wawelskim; był to jeden z najważniejszych grodów w plemiennym państwie Wiślan. Być może ziemie Wiślan znajdowały się przez pewien czas pod władaniem Państwa Wielkomorawskiego. W X w. Kraków wchodził w skład państwa pierwszych Przemyślidów. Ok. 990 znalazł się w granicach państwa piastowskiego. Pierwsza znana pisemna wzmianka o Krakowie (jako ważnym grodzie handlowym) pochodzi z relacji Ibrahima ibn Jakuba z ok. 966. Co najmniej od 1000 w Krakowie znajdowała się siedziba biskupstwa, a za panowania Kazimierza Odnowiciela Kraków stał się główną siedzibą książęcą.
W okresie rozbicia dzielnicowego Kraków był siedzibą księcia seniora, z czasem jednak książęta krakowscy stracili faktyczne zwierzchnictwo nad innymi władcami piastowskimi. W 1241 miasto zostało zniszczone podczas najazdu tatarskiego. Mogło to zadecydować o niepowodzeniu pierwszej lokacji Krakowa, która najprawdopodobniej miała miejsce na początku XIII w. Rozpoczęto odbudowę Krakowa, a książę Bolesław Wstydliwy, jego matka Grzymisława i żona św. Kinga w dniu 5 czerwca 1257 nadali miastu lokację na prawie magdeburskim.
Wtedy też powstał charakterystyczny szachownicowy układ miasta, w który wpasowano zachowane elementy wcześniejsze (ul. Grodzka, Kościół Mariacki). Pomiędzy Krakowem a Wawelem istniała osada Okół, dawne podgrodzie, która została wcielona do Krakowa przez króla Władysława Łokietka po buncie wójta Alberta. W 1320 w katedrze wawelskiej miała miejsce koronacja Władysława Łokietka, kończąca symbolicznie okres rozbicia dzielnicowego. Odtąd, aż do 1734, Kraków był miejscem koronacji królów Polski.
W XIV wieku na przedmieściach Krakowa powstały dwa kolejne miasta: na południu Kazimierz (dzielnica Krakowa) (1335) i na północy Kleparz (1366).
Będąc w XV i XVI w. stolicą jednego z mocarstw europejskich, Kraków rozwijał się pod każdym względem - architektonicznym, handlowym, rzemieślniczym, kulturalnym, naukowym. Kompleks zamkowy na Wawelu przebudowano i rozbudowano w stylu renesansowym. Odnowiono powstały w 1364 Uniwersytet. Zbudowany został również Barbakan. W czasach Zygmunta Augusta Kraków liczył około 30 tys. mieszkańców.
Po unii polsko-litewskiej i powstaniu Rzeczypospolitej Obojga Narodów Kraków znalazł się na uboczu wielkiego państwa. Sejmy i elekcje nowych monarchów odbywały się w Warszawie, położonej mniej więcej w połowie drogi między stolicami Korony i Litwy. Ostatecznie król Zygmunt III Waza w 1609 przeniósł stolicę Polski (bez formalnego aktu prawnego) do Warszawy. Katedra na Wawelu pozostała jednak miejscem koronacyjnym królów Polski.
Wraz z upadkiem Rzeczypospolitej rozpoczął się upadek Krakowa. Zniszczenia wojenne mocną nadszarpnęły pozycję miasta i zahamowały jego rozwój. Po raz pierwszy Kraków został zniszczony przez obce wojska w 1655, podczas "potopu szwedzkiego" (przedmieścia ucierpiały jednak mocno już w 1587, podczas próby zdobycia miasta przez arcyksięcia Maksymiliana Habsburga). W XVIII wieku był zdobywany przez wojska pruskie, szwedzkie, austriackie i rosyjskie.
Po III rozbiorze Polski Kraków zajęli Austriacy. W latach 1809-1815 należał do Księstwa Warszawskiego jako stolica departamentu. W latach 1815-1846 był stolicą niewielkiej powierzchniowo, formalnie niepodległej Rzeczypospolitej Krakowskiej. Wtedy to rozpoczęła się gruntowna modernizacja i przebudowa miasta, które wciąż tkwiło w średniowiecznym układzie urbanistycznym. Zburzono większość murów miejskich, zasypano fosę na miejscu której powstał park nazwany Plantami. Po "rewolucji krakowskiej" w 1846 ponownie został zajęty przez Austrię, w której granicach pozostawał aż do 1918.
W 1850 wielki pożar zniszczył ok. 10% powierzchni miasta.
W czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1945) stolica Generalnego Gubernatorstwa. W okresie powojennym silny rozwój terytorialny i ludnościowy miasta, m.in. w 1951 przyłączono do Krakowa Nową Hutę, początkowo oddzielne miasto.
Dzielnice Krakowa
Kraków podzielony jest na 18 dzielnic samorządowych oznaczony cyframi rzymskimi: I, II, III... XVIII. Część z nich posiada zwyczajowe nazwy, obecnie trwają dyskusje nad ich oficjalnym uznaniem. Podział ten wprowadzono w 1990 r.
Powszechnie używany jest, nie tylko przez mieszkańców, historyczny podział z lat 1951 - 1973, tj. na 6 dzielnic administracyjnych: Stare Miasto, Zwierzyniec, Kleparz, Grzegórzki, Podgórze, Nowa Huta lub ten obowiązujący od 1973 r.: Śródmieście, Podgórze, Krowodrza, Nowa Huta.
W sensie potocznym dzielnicą określa się również część miasta wyodrębnioną ze względów historycznych, urbanistycznych i in. W Krakowie nazwy takich dzielnic pochodzą zazwyczaj od nazw miast, wsi, jurydyk, folwarków, osad itp. tworzących kiedyś oddzielną jednostkę osadniczą a na przestrzeni wieków włączanych w granice administracyjne miasta czy wreszcie od nazw miejscowych.
Przykładami są: Dębniki, Kazimierz, Kleparz, Nowa Huta, Nowa Huta - Centrum, Bieńczyce, Czyżyny, Mistrzejowice, Wzgórza Krzesławickie, Mogiła, Bieżanów, Płaszów, Prokocim, Wola Justowska, Zabłocie, Zwierzyniec, Bronowice, Swoszowice, Kurdwanów.
Kultura
Kraków, jest jednym z najważniejszych osrodków kulturalnych w Polsce, przez wiele osób tradycynie uważanym za stolicę kulturalną kraju. Jest również jednym z ważnych ośrodków turystycznych, kulturalnych i zabytkowych w Europie. Obszar zabytkowego Starego Miasta wpisano na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Corocznie odwiedzany przez trzy do czterech milionów turystów.
W Krakowie znajduje się wiele instytucji kulturalnych o istotnym znaczeniu
dla życia kulturalnego w Polsce.
Wybrane teatry:
- Teatr Bagatela
- Krakowski Teatr - Scena STU
- Teatr Groteska
- Teatr Ludowy
- Teatr Stary
- Teatr Słowackiego.
Pełna lista teatrów: teatry Krakowa.
W Krakowie znajduje się 28 muzeów z Muzeum Narodowym na czele, w którym znajdują się liczne kolekcje malarstwa polskiego i światowego, oraz Muzeum książąt Czartoryskich. Ponadto mają swoją siedzibę tu także Filharmonia im. Karola Szymanowskiego oraz Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”.
Pełna lista muzeów: muzea Krakowa.
Uczelnie
Kraków jest siedzibą wielu wyższych uczelni, państwowych i prywatnych. Najważniejsze z nich to:
- Uniwersytet Jagielloński
- Akademia Górniczo-Hutnicza
- Politechnika Krakowska
- Akademia Ekonomiczna
- Akademia Wychowania Fizycznego
- Akademia Muzyczna
- Akademia Pedagogiczna
- Akademia Sztuk Pięknych
- Akademia Rolnicza
- Papieska Akademia Teologiczna
- Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna
Pełna lista: wyższe uczelnie w Krakowie.
Sport
- hokej - Cracovia Kraków
- piłka nożna - Cracovia Kraków, Wisła Kraków, Hutnik Kraków, Garbarnia Kraków, Wawel Kraków, Podgórze Kraków, Bieżanowianka Kraków
- żużel - Wanda Kraków
- rugby - Juvenia Kraków
Zobacz: Sport w Krakowie
Zabytki Krakowa
Sport w Krakowie
Sport w Krakowie
Szczegółowa lista zabytków i interesujących miejsc w mieście i okolicy:
Zabytki Krakowa
Jeden z najważniejszych europejskich ośrodków turystycznych z cennym zabytkami z różnych epok. W Krakowie znajduje się ponad 6 tys. zabytkowych obiektów.
- Wzgórze Wawelskie, w tym: Katedra na Wawelu, Zamek Królewski na Wawelu, Smocza Jama,
- średniowieczny układ centrum miasta, w tym: Rynek, kościół Mariacki, Sukiennice, pozostałości fortyfikacji: Brama Floriańska, Barbakan i inne.
- dawna żydowska dzielnica Kazimierz z synagogami: Starą, Izaaka, Kupa, Remuh, Tempel, Wysoką i inne.
- Dom Jana Matejki
Parki i ochrona przyrody
Parki w Krakowie zajmują 318,5 ha (2002) co stanowi niecały procent całkowitej powierzchni miasta.
Wybrane tereny zielone: Park Jordana, Park Bednarskiego, Park Krakowski, Park Decjusza, Planty, Błonia krakowskie, Las Wolski.
W Krakowie znajduje się 5 rezerwatów przyrody o łącznej powierzchni 48,6 ha (0,14% powierzchni miasta).
W granicach miasta znajdują się także fragmenty parków krajobrazowych Bielańsko-Tynieckiego, Tenczyńskiego oraz Dolinek Krakowskich, wraz z ich otulinami. Więcej informacji w tym artykule.
Lista pomników przyrody na terenie Krakowa
liczy 192 obiekty, więcej informacji w tym artykule.
Miasta bliźniacze i partnerskie
Miasta bliźniacze: Kijów, Leuven, Norymberga, Kurytyba (honorowe), La Serena (honorowe).
Miasta partnerskie: Bordeaux, Bratysława, Cusco, Edynburg, Fez, Florencja, Frankfurt nad Menem, Göteborg, Innsbruck, Lipsk, Lwów, Mediolan, Orlean, Pecs, Rochester, Sewilla, Solura, Wilno, Zagrzeb.
Bibliografia
- Janina Bieniarzówna, Jan M. Małecki i Józef Mitkowski (red.) "Dzieje Krakowa", 1979, Wyd. Literackie, Kraków ISBN 83-08-00115-7
- "Kraków do schyłku wieków średnich" tom 1, ISBN 83-08-02057-7
- "Kraków w wiekach XVI-XVIII" tom 2 ISBN 83-08-006639-5
- "Kraków w latach 1796-1918" tom 3, ISBN 83-08-00116-5
- "Kraków w latach 1918-1939" tom 4, ISBN 83-08-02764-4
- "Kraków w latach 1939-1945" tom 5, ISBN 83-08-03289-3
- Andrzej Chwalba, 2004, "Kraków w latach 1945-1989" tom 6, ISBN 83-08-03636-8
Osoby związane z Krakowem
Zagrzeb
Zagrzeb
Zagrzeb
- Alexander Abusch
- Stefan Banach
- Daniel Bogusz
- Boleslaw III
- Krzysztof Borek
- Carl Carl
- Ewa Demarczyk
- Jan Długosz - kronikarz
- Józef Dietl
- Robert Gadocha
- Mordecai Gebirtig
- Henryk Grossmann
- Ludwig Gumplowicz
- Friedrich Halm
- Wojciech Has
- Roman Haubenstock-Ramati
- Zvi Hecker
- Jerzy Hoffman
- Josef Hofmann
- Stanislaus Hosius
- Roman Ingarden
- Jan I.
- Jan (Sacranus) z Oświęcimia
- Holy Kasimir
- Jan II. Kazimierz
- Zygmunt Konieczny
- Ewa Lipska
- Franciszek Macharski
- Jan Matejko
- Józef Mehoffer
- Edward Ochab
- Karin Reschke
- Jan Rokita
- Zygmunt II
- Piotr Skrzynecki
- Jerzy Stuhr
- Grzegorz Turnau
- Karl Freiherr von Urban
- Vladislav II
- Wanda Wasilewska
- Wladyslaw II
- Karol Józef Wojtyła
- Stanisław Wyspiański
Linki zewnętrzne
- [http://www.krakow.pl Oficjalna strona miasta]
- [http://www.krakow.vel.pl Portal informacyjny o Krakowie]
- [http://krakow.miejski.com Krakowskie Forum Dyskusyjne]
- [http://www.mgg.pl/ mgg.pl - Portal małopolski, wieści z regionu]
- [http://hometown.aol.de/Questius/Polska/Krakow.htm Zdjecia z Krakowa]
- [http://www.zyciekrakowa.pl/nowahuta Portal miejski - Życie Krakowa-Nowa Huta]
- [http://www.wirtualnykrakow.pl Wirtualny Kraków]
- [http://www.knajpy.krakow.pl knajpy.krakow.pl - portal o lokalach rozrywkowych]
- [http://www.krakow.naszemiasto.pl Nasze Miasto Kraków]
- [http://www.go-cracow.com Go-Cracow.com - interaktywny portal regionalno-turystyczny]
- [http://www.e-krakow.com Przewodnik Krakowski]
- [http://www.cracowonline.com Cracow Online]
- [http://maps.google.com/maps?ll=50.061607,19.937267&spn=0.030781,0.040036&t=k&hl=en Satelitarne zdjęcia Krakowa z Google'a]
- [http://public-transport.net/bim/Krakow.htm Tramway in Kraków]
Kategoria:Małopolska
Kategoria:Kraków
als:Krakau
ja:クラクフ
1948
- 1948
als:1948
ko:1948년
ms:1948
ja:1948年
simple:1948
th:พ.ศ. 2491
1950
- 1950
ko:1950년
ms:1950
ja:1950年
simple:1950
th:พ.ศ. 2493
1950
- 1950
ko:1950년
ms:1950
ja:1950年
simple:1950
th:พ.ศ. 2493
1951
- 1951
ko:1951년
ms:1951
ja:1951年
simple:1951
th:พ.ศ. 2494
1957
- 1957
als:1957
ko:1957년
ms:1957
ja:1957年
simple:1957
th:พ.ศ. 2500
1957
- 1957
als:1957
ko:1957년
ms:1957
ja:1957年
simple:1957
th:พ.ศ. 2500
1957
- 1957
als:1957
ko:1957년
ms:1957
ja:1957年
simple:1957
th:พ.ศ. 2500
1961
- 1961
ko:1961년
ja:1961年
simple:1961
th:พ.ศ. 2504
Rada PaństwaRada Państwa - kolegialny organ naczelny władzy państwowej Rzeczpospolitej Polskiej i Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej w latach 1947-1989; jej podstawowym zadaniem było zapewnienie ciągłości najwyższego kierownictwa państwowego, w związku z sesyjnym trybem pracy Sejmu. Przewodniczący Rady Państwa pełnił obowiązki głowy państwa.
Rada Państwa działała do 19 lipca 1989 - dnia wyboru pierwszego Prezydenta PRL (Wojciecha Jaruzelskiego). Zgodnie z ustawą o zmianie Konstytucji z 7 kwietnia 1989, kompetencje Rady Państwa przeszły co do zasady na Prezydenta PRL (od 31 grudnia 1989 - Prezydenta RP).
Według Konstytucji PRL z 1952, Radę Państwa wybierał ze swego grona Sejm na pierwszym posiedzeniu, w składzie: Przewodniczący Rady Państwa, czterej zastępcy Przewodniczącego, Sekretarz Rady Państwa i jedenastu członków. Po upływie kadencji Sejmu Rada Państwa działała aż do wyboru Rady Państwa przez nowo obrany Sejm.
Rada Państwa podlegała w całej swojej działalności Sejmowi, działała na zasadzie kolegialności. Radę Państwa reprezentował Przewodniczący lub jego zastępca. W okresach między sesjami Sejmu Rada Państwa wydawała dekrety z mocą ustawy, które były przedstawiane Sejmowi na najbliższej sesji do zatwierdzenia.
Rada Państwa sprawowała również zwierzchni nadzór nad radami narodowymi. Radzie Państwa przysługiwała inicjatywa ustawodawcza. Przewodniczący Rady Państwa podpisywał ustawy uchwalone przez Sejm i zarządzał ich ogłoszenie w Dzienniku Ustaw.
Kompetencje Rady Państwa
wg Konstytucji PRL z 1952
- zarządzanie wyborów do Sejmu,
- zwoływanie sesji Sejmu,
- czuwanie nad zgodnością prawa z Konstytucją (do czasu powołania Trybunału Konstytucyjnego w 1982)
- ustalanie powszechnie obowiązującej wykładni ustaw,
- wydawanie dekretów z mocą ustawy,
- mianowanie i odwoływanie pełnomocnych przedstawicieli PRL
- przyjmowanie listów uwierzytelniających i odwołujących akredytowanych przy Radzie Państwa przedstawicieli dyplomatycznych innych państw,
- ratyfikacja i wypowiadanie umów międzynarodowych,
- obsadzanie stanowisk cywilnych i wojskowych, przewidzianych ustawami,
- nadawanie orderów, odznaczeń i tytułów honorowych,
- stosowanie prawa łaski,
Skład Rady Państwa
kadencja 1947-1952
przewodniczący -
Bolesław Bierut (prezydent RP);
członkowie -
Władysław Kowalski;
Wacław Barcikowski;
Stanisław Szwalbe;
Roman Zambrowski;
Henryk Kołodziejski;
Józef Niećko od 1948;
Franciszek Jóźwiak od 1949;
Aleksander Zawadzki 1949-1950;
Michał Żymierski od 1949;
kadencja 1952-1957
przewodniczący -
Aleksander Zawadzki;
zastępcy przewodniczącego -
Wacław Barcikowski do 1956;
Jan Bohdan Dembowski;
Stefan Ignar do 1956;
Franciszek Mazur;
Stanisław Kulczyński od 1956;
Czesław Wycech od 1956;
sekretarz -
Marian Rybicki do 1956;
Stanisław Skrzeszewski od 1956;
członkowie -
Aleksander Juszkiewicz;
Wiktor Kłosiewicz do 1956;
Henryk Kołodziejski zmarł 1953;
Władysław Kowalski do 1956;
Stefan Matuszewski;
Zygmunt Modzelewski zmarł 1954;
Alicja Musiałowa;
Józef Niećko zmarł 1953;
Roman Zambrowski do 1955;
Jerzy Albrecht od 1955;
Hilary Chełchowski od 1955;
Jan Domański od 1956;
Oskar Lange od 1955;
Bolesław Podedworny od 1956;
kadencja 1957-1961
przewodniczący -
Aleksander Zawadzki;
zastępcy przewodniczącego -
Jerzy Albrecht - do 1960;
Stanisław Kulczyński;
Oskar Lange;
Bolesław Podedworny;
sekretarz -
Julian Horodecki;
członkowie -
Kazimierz Banach;
Leon Chajn;
Władysław Gomułka;
Leon Kruczkowski;
Ignacy Loga-Sowiński;
Alicja Musiałowa;
Roman Nowak;
Józef Ozga-Michalski;
Jerzy Zawieyski;
kadencja 1961-1965
przewodniczący -
Aleksander Zawadzki zmarł 1964;
Edward Ochab od 1964;
zastępcy przewodniczącego -
Stanisław Kulczyński;
Oskar Lange;
Edward Ochab do 1964;
Bolesław Podedworny;
sekretarz -
Julian Horodecki;
członkowie -
Kazimierz Banach;
Leon Chajn;
Jan Dąb-Kocioł;
Władysław Gomułka;
Leon Kruczkowski zmarł 1962;
Ignacy Loga-Sowiński;
Alicja Musiałowa;
Roman Nowak;
Józef Ozga-Michalski;
Ryszard Strzelecki;
Jerzy Zawieyski;
Jerzy Ziętek od 1963;
kadencja 1965-1969
przewodniczący -
Edward Ochab do 1968;
Marian Spychalski od 1968;
zastępcy przewodniczącego -
Stanisław Kulczyński;
Oskar Lange zmarł 1965;
Ignacy Loga-Sowiński;
Bolesław Podedworny;
Mieczysław Klimaszewski od 1965;
sekretarz -
Julian Horodecki;
członkowie -
Kazimierz Banach;
Franciszek Gesing;
Władysław Gomułka;
Mieczysław Klimaszewski do 1965;
Eugenia Krassowska;
Roman Nowak;
Józef Ozga-Michalski;
Ryszard Strzelecki;
Władysław Wicha;
Jerzy Zawieyski do 1968;
Jerzy Ziętek;
Julian Tokarski od 1965;
Witold Jarosiński od 1968;
kadencja 1969-1972
przewodniczący -
Marian Spychalski do 1970;
Józef Cyrankiewicz od 1970;
zastępcy przewodniczącego -
Mieczysław Klimaszewski;
Ignacy Loga-Sowiński do 1971;
Zygmunt Moskwa;
Bolesław Podedworny do 1971;
Stanisław Gucwa od 1971;
Bolesław Rumiński 1971 (zmarł);
sekretarz - Ludomir Stasiak;
członkowie -
Kazimierz Banach do 1971;
Konstanty Dąbrowski;
Władysław Gomułka do 1971;
Stefan Ignar;
Witold Jarosiński;
Eugenia Krassowska;
Mieczysław Moczar;
Józef Ozga-Michalski;
Bolesław Rumiński do 1971;
Ryszard Strzelecki;
Jerzy Ziętek;
Henryk Szafrański od 1971;
Franciszek Gesing od 1971;
Bolesław Piasecki od 1971;
kadencja 1972-1976
przewodniczący -
Henryk Jabłoński;
zastępcy przewodniczącego -
Janusz Groszkowski;
Władysław Kruczek;
Zygmunt Moskwa zmarł 1975;
Józef Ozga-Michalski;
sekretarz -
Ludomir Stasiak;
członkowie -
Edward Babiuch;
Dyzma Gałaj;
Michał Grendys;
Wincenty Kraśko;
Halina Koźniewska;
Mieczysław Moczar;
Bolesław Piasecki;
Aleksander Schmidt;
Henryk Szafrański;
Franciszek Szlachcic do 1974;
Jerzy Ziętek;
Stanisław Wroński od 1974;
kadencja 1976-1980
przewodniczący -
Henryk Jabłoński;
zastępcy przewodniczącego -
Edward Babiuch do 1980;
Władysław Kruczek;
Tadeusz Witold Młyńczak;
Zdzisław Tomal;
sekretarz -
Ludomir Stasiak;
członkowie -
Edward Duda;
Edward Gierek;
Michał Grendys;
Halina Koźniewska;
Wincenty Kraśko zmarł 1976;
Konstanty Łubieński zmarł 1977;
Józef Ozga-Michalski;
Bolesław Piasecki zmarł 1979;
Henryk Szafrański;
Stanisław Wroński;
Jerzy Ziętek;
Eugenia Kempara od 1976;
Jan Szczepański od 1977;
Edmund Osmańczyk od 1979;
kadencja 1980-1985
przewodniczący -
Henryk Jabłoński;
zastępcy przewodniczącego -
Tadeusz Witold Młyńczak;
Kazimierz Secomski;
Zdzisław Tomal zmarł 1984;
Jerzy Ziętek;
Bolesław Strużek od 1984;
sekretarz -
Edward Duda do 1983;
Jerzy Szymanek od 1983;
członkowie -
Edward Gierek do 1980;
Eugenia Kempara;
Emil Kołodziej;
Władysław Kruczek do 1982;
Krystyna Marszałek-Młyńczyk do 1983;
Jerzy Ozdowski do 1980;
Józef Ozga-Michalski;
Henryk Szafrański;
Jan Szczepański do 1982;
Stanisław Wroński;
Zdzisław Żandarowski do 1980;
Kazimierz Barcikowski od 1980;
Ryszard Reiff 1981-1982;
Mieczysław Róg-Świostek od 1981;
Stanisław Kania od 1982;
Alfons Klafkowski od 1982;
Kazimierz Morawski od 1982;
Henryk Stawski od 1983;
kadencja 1985-1989
przewodniczący -
Wojciech Jaruzelski;
zastępcy przewodniczącego -
Kazimierz Barcikowski;
Zenon Komender;
Tadeusz Witold Młyńczak;
Tadeusz Szelachowski;
sekretarz -
Zygmunt Surowiec;
członkowie -
Adolf Ciborowski zmarł 1987;
Elżbieta Łucja Gacek do 1988;
Władysław Jonkisz;
Witold Lipski;
Alfred Miodowicz do 1986;
Kazimierz Morawski;
Jerzy Nawrocki;
Kazimierz Secomski;
Piotr Stefański;
Władysław Szymański;
Sylwester Zawadzki;
Jerzy Uziębło od 1986;
Aleksander Legatowicz od 1987;
Zbigniew Messner od 1988.
Kategoria:PRL
Muhlbach-sur-Bruche
Muhlbach-sur-Bruche to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Alzacja, w departamencie Bas-Rhin.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 583 osoby, 70 os./km².
Linki zewnętrzne
- Źródło danych: [http://www.insee.fr Insee]
- Mapy i zdjęcia satelitarne: [http://kvaleberg.com/extensions/mapsources/index.php?params=48_31_N_7_18_E_region:fr_type:city link do Wiki mapsources]
- Zdjęcie satelitarne: [http://maps.google.com/maps?ll=48.516666666666667,7.30&spn=0.1,0.1&t=k Google maps]
- Mapa: [http://maps.msn.com/(cgxnej455qpgxeu5vurxtejz)/map.aspx?&lats1=48.516666666666667&lons1=7.30&alts1=14®n1=2 MSN World Atlas]
Kategoria:Miejscowości FrancjiKategoria:Departament Bas-Rhin
warsaw bars and cafes gry sportowe sitemap.html madrid accommodation praca w anglii
|
|
|
| :: RELATED NEWS :: |
Babenhausen
Babenhausen (Hessen) is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad heeft ongeveer 16.400 inwoners.
Geografie
Babenhausen (Hessen) heeft een oppervlakte van 66,87 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt.
Categorie:Hessen
|
|
Griesheim
Griesheim (Hessen) is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad heeft ongeveer 27.000 inwoners. Naburige steden zijn onder andere Babenhausen, Dieburg en Groß-Bieberau.
Links
|
Groß-Bieberau
Groß-Bieberau is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad heeft ongeveer 4.600 inwoners.
Geografie
Groß-Bieberau heeft een oppervlakte van 18,27 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt.
Categorie:Hessen
|
Groß-Umstadt
Groß-Umstadt is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad heeft ongeveer 21.700 inwoners.
Geografie
Groß-Umstadt heeft een oppervlakte van 86,84 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt.
Categorie:Hessen
|
Ober-Ramstadt
Ober-Ramstadt is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad heeft ongeveer 15.400 inwoners.
Geografie
Ober-Ramstadt heeft een oppervlakte van 41,88 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt.
Categorie:Hessen
|
Pfungstadt
Pfungstadt is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad heeft ongeveer 25.100 inwoners.
Geografie
Pfungstadt heeft een oppervlakte van 42,53 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt.
Categorie:Hessen
|
|